Wichy님의 프로필llll...[w]~I~[c]~H~[y].....사진블로그리스트기타  |  도구 도움말 |
llll...[w]~I~[c]~H~[y]...llll[D]a[D]d[Y]'s :::: li[T]tLe :::: p[R]inc[E]s[S] 10월 7일 Before...เออ...ครบปีอย่างอีรันว่าจิงๆ ดองยาวเล้ยยย
1 ปีที่ผ่านมา...
ได้เรียนรู้อะไรมากขึ้น
โตเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น
เรียนรู้ที่จะพูดให้น้อยลง(นี่น้อยแล้วเรอะ!!) และฟังคนอื่นมากขึ้น
เรียนรู้ที่จะใส่ใจกับอะไรๆ รอบตัวให้น้อยลง และใส่ใจกับตัวเองมากขึ้น
เรียนรู้ที่จะรักใครๆ ให้น้อยลง เพื่อที่จะเจ็บปวดน้อยลง
เรียนรู้ที่จะยอมรับความจริงมากขึ้น และเกือบจะลืม"โลกแห่งความฝัน"
นี่คือความรู้สึกก่อนจะไปค่ายปีนี้...
กลัว...กลัวว่าจะทำหน้าที่ได้ไม่ดี
กลัว...กลัวว่าจะไม่สามารถทำให้ใครหัวเราะได้
กลัว...กลัวว่าจะไม่สามารถสบตาใครบางคนได้ ด้วยความจริงใจ
กลัว...กลัวว่าจะต้องไปค่าย!!
โห...ดูเป็นสาวน้อยบอบบางขี้กลัวจังอะ แต่กลัวจริงๆ นะ
ปีแรก...ลูกค่าย...โคตรตื่นเต้นเลยว่ะเฮ้ย อยากไปๆ
นั่งจัดของตามใบรายการที่พี่ให้มา แระอะไรหลายอย่างที่เกินจำเป็น
กระเป๋าใหญ่สุดในค่ายเลยปีนั้น จำได้ 555
ปีต่อมา...สตาฟค่าย...โคตรฟิตเลยขอบอก
จำไม่ได้เลยว่าเอาของส่วนตัวอะไรไปมั่ง เพราะอะไรหลายอย่างที่จำเป็น
ก้อไม่ได้เอาไป จัดของตาม ลิสต์ฝ่ายครัว (กลัวไม่มีของทำกับข้าว)
ปีนี้...ลูกค่าย(อีกครั้ง)...กำลังนั่งท่ามกลางข้าวของมากมาย
เฮ้ยย...บ้าป่าวเนี่ย...กุจะเอาไปหมดเรอะ!!
เอาไว้จัดพรุ่งนี้แล้วกัน...ทำไมรู้สึกว่าไม่พร้อมที่จะไปค่ายเลยอะ?
10월 25일 ได้ทำในสิ่งที่ "รัก" แล้วก็มีความสุขไป "ค่าย" มาแล้วน้า...
ไปสร้างโรงอาหารให้น้องๆ โรงเรียนบ้านสำนักตูมกา จังหวัดชัยภูมิกัน
ได้ทำในสิ่งที่ "รัก" แล้วก็มีความสุข
ถึงแม้ว่าจะไม่มีโอกาสได้อธิบายกับการกระทำหลายๆ อย่างของตัวเองก็ตาม
ตื่นมาติดเตาถ่าน มือดำปี๋ทุกวัน สนุกดี
ได้หุงข้าว "เช็ดน้ำ" แบบพิสดารพันลึก (แล้วก็โดนด่า 555)
ทำกับข้าวแต่ละมื้อเหมือนทำไปขายงานวัดเลย เหอๆ
วิ่งไปปั้นลูกชุบ กะเอามาปั้น "ครก" สุดท้ายเข้าปากทั้งก้อน
หนีไปฉาบปูนตอนที่ทุกคนทำเส็ดไปแร้ว (T-T) แต่ก็ไปขอพี่ทองหล่อ
เลยได้ฉาบทีนึง เพราะเอาหนมไปเส้นลูกชายแก อิอิ
ช่วยปัดนำเกมส์นิดๆ หน่อยๆ เพราะปัดมันเสียงหาย
เดินกลับบ้านแบบหลอนๆ ทั้งที่เพื่อนร่วมทางน้อยนิด
ได้ตื่นมาเจอทุกคนในบ้าน 5 เพื่อมาล้างหน้า แปรงฟันด้วยกาน
มีคนเยอะแยะ กินข้าวด้วยทุกมื้อ
ได้เล่นกับ "แม่" แกนินทาผู้ใหญ่บ้านให้ฟังใหญ่ ฮาดี
ปล่อยมุขกัน ขำขันตลอดเวลาที่มีโอกาส (และไม่มีโอกาส)
ได้นั่งร้องเพลง "ค่าย" ด้วยกันทุกวัน
รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ หน้าตาสลึมสลือ หยาดเหงื่อ
ความตื่นเต้น เรื่องราวสยองขวัญ ความผูกพันธ์ ความรักและหยดน้ำตา
เป็นความทรงจำที่จะทำให้เรารู้สึกดีเสมอ
ในวันที่เรา "ท้อ" ใจ
รักครัว รักบ้าน 5 รักชาวค่ายทุกคน
กูรักพวกมึงเสมอ
มีความสุขจังว่ะเฮ้ยยย...^o^
บ้าน 5 ระวังตูดเถอะมึง...แฮร่!! 8월 13일 รู้สึกดีดี ตั้งแต่เริ่มต้นวันรับปริญญาสามวันเราเดินกล่องค่ายกันล่ะ
วันแรก...สัตวแพทย์ เทคนิคการแพทย์ วนศาสตร์
โอว...น่ากัวมากมายเลยพี่น้อง โดนเขม่นซะ เสียวสันหลัง
เสียวสันหลังแต่หน้าด้าน 555
วันที่สอง วิศวะค่ะ โหว...เดินไป เลือดกำเดาไหลไป
เดินวนไปวนมาหลายรอบ แอบไปเดินคณะอื่นด้วย
เดินเข้าไปใน โรงอาหารวิดยาฯด้วย เดินไปสำนักพิพิธฯด้วย
เดินไปตรงหน้าสนามกีฬาด้วย ฟิตจริง สายนี้ (นอกทางตลอด)
วันสุดท้าย ถิ่นเลยดิพี่น้อง บริหารฯ ของเราเอง
เหมือนเอากล่องเดินขอเฉพาะพี่หนิดๆ กันซะมาก
เดินกล่องไปถ่ายรูปไป รูปที่ถ่ายกะพี่บัณฑิตเลยมีกล่องติดมาด้วย
เกือบทุกรูปกันเลยทีเดียว ชอบๆ
วันที่ 2 ที่ไปเดินตรงสนามกีฬานะ เป็นญาติพี่บัณฑิตที่มาจาก
ต่างจังหวัด ปูเสื่อ นั่งๆนอนๆ กัน เป็นแนวยาว
ตอนที่เข้าไปขอแต่ละคนให้ไม่เกิน 20 บาท แต่...
ความรู้สึกของคนรับเนี่ย รู้สึกดียิ่งกว่าได้แบงค์ 100
เค้าหยิบเงินมาให้ด้วยน้ำใจ...บางคนหยิบรอตั้งแต่ยังเดินไปไม่ถึง
รู้สึกอบอุ่น รู้สึกดี ตั้งแต่เดินกล่องเลยนะเนี่ย
อยากไปค่ายเร็วๆ จัง
อะไรที่มีความหมายกับเราไม่ได้แปลว่า
มันจะมีความหมายสำหรับคนอื่นด้วย
กรูก็ทำได้ดีที่สุดแค่นี้ อย่ารู้สึกแย่นะโว้ย
กรูรักมึงเสมอ
6월 22일 *~อย่าเอาเปง เยี่ยงอย่างงงง~*เนื่องด้วยความเครียด และความกดดันหลายอย่างในชีวิตรุมเร้า
ทำให้เด็กสาวผู้ใสซื่อคน 1 ที่ในชีวตไม่เคยรู้จักคำว่า"เมา"
ตัดสินใจทำสิ่งที่ ไม่ก่อให้เกิดประโยชน์ใดใด ขึ้นเลย ในชีวิต
ก้อแบบว่านะ...กินเหล้ามากๆ มานก้อต้องเมาใช่มะล่ะ
พอเมาๆ มึนๆ ร่างกายรับไม่ไหว มันก้อเกิดปฏิกิริยาต่อต้านใช่มะล่ะ
ก้อ "อ้วก" ดิเฮ้ย...เรื่องธรรมชาติ
ตอนแรกอ้วกใส่โฟมลูกชิ้น ทีเน้มานล้นเห็นถังน้ำแข็งว่างๆ
จัดไป 1 ชุด แล้วหลับไปใจก้อคิด "เอ๊ะ กรูบอกใครยังหว่า"
รู้สึกตัว ยกหัวขึ้นมา มือใครวะล้วงๆ ถังน้ำแข็ง
บอกมานๆ ได้ยินเสียงแว่วๆ "เฮ้ย!!! อ้วกไปแล้วเรอะ"
"เชดดด กรูกินไปหลายก้อนและเนี่ยยย"
วันรู่งขึ้นมีฉายาเลย มานมาเรียก "ลำยอง"
แย่จิงจิงเลยกรู แล้วก้อไม่สบายมา 3 วันแล้ว ยังไม่หาย
ต่อไปนี้ ข้าพเจ้า ขอสัญญาว่า จะไม่เมาอีกแล้ว
และจะตั้งใจเรียนด้วย จะทำสิ่งดีดี ให้เกิดขึ้นในชีวิต
นิทานเรื่องนี้ สอนให้รู้ว่า...อย่าแก้ปัญหาชีวิตด้วยการกินเหล้า
เพราะนอกจากจะไม่ได้อะไรแล้ว อาจจะเกิดเรื่องแย่ๆ มากกว่าเดิม
เรื่องดีดี เกิดขึ้นได้ อยู่ที่เราเลือกที่จะมอง
หามุมที่สวยงาม มองแล้วมีควมสุขกับมัน ให้กำลังใจตัวเอง
เข้มแข็งไว้ แล้วมานจะดีขึ้นเองงงง
ไม่มีใครรู้จักเราดีเท่าตัวเราเอง
ถ้ามีโอกาสได้พูดอะไรก็พูด
ถึงแม้ว่าอาจจะไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้น
แต่เราก้อได้บอกความรู้สึกของเรา
ยุ้ย แตงโม อีเจ...กรูรักมึง!!
5월 2일 * The Star * ค้นฟ้า...คว้าดาวไปดู เดอะสตาร์ มาแหละ เมื่อวันอาทิตย์
กะEตอย Eเติ้ล
ซีซั่นเน้ มะได้ดูตั้งแต่แรก เพราะช่อง 9 มานมะมีเสียง
ได้ดูอีกทีก้อเหลือ 3 คนซะและ มิว อาร์ บี้
เหลือ อาร์ กะ บี้ ดูก้อรู้ว่าใครจะได้แต่แบบ...
ขอนินทานิดนึงได้มะล่ะ
E อาร์ เนี่ยยย เค้าเรียกไงนะ "One Man Show" สุดฤทธิ์
ตอนคอนเสิร์ตก้อแบบ เมดเลย์ คนดังเลยอะ
ตูน บอดี้สแลม
แบงค์ วงแคลช
ปั๊บ โปเตโต้
เต๋า สมชาย
อำพล ลำพูน
ฯลฯ
แต่อะๆ ก้อสนุกอยู่ ยอมเค้าไป ถือว่าเสียงดีและหุ่นดี
ตอนแรกก้อคิดว่า มานเก๊กๆ แต่ก้อคงธรรมดาแหละมั้ง
แต่พอได้รางวัลนี่จิ มะไหวแล้ว
ตามท้องเรื่อง เค้าก้อต้องไปจอยกะคนอื่นบ้าง
นี่ไปกระโดดตรงนั้นที ตรงนี้ที ขโมยซีนเค้าทั้งเวที มะน่ารักเลย
คอนเสิร์ต ถือว่าสนุก ฟรีด้วยบ่นมากได้ที่ไหน
แต่ อีตอยจิ ลุกขึ้นมาเต้นคนเดียว
คนอายมะใช่ใคร อีเติ้ลนั่นเอง นั่งหน้าแดงเฉย
สุดท้ายก้อลุกมาเต้นๆ ด้วยกัน มันส์มาก
เออๆ เติ้ลมานจะไปเปง AF3 แล้วนะ
ขอให้มันได้ทีเห๊อะ จะได้ตั๋วฟรีทุกวีค อิอิ
กรูมีความสุขว่ะ ที่มึงดีกันซะที
อย่าแปลงร่างได้มั๊ยวะ
กรูปรับตัวไม่ทัน
รักพวกมึง
ด๊วบๆ
4월 18일 *~หวัดดีปีใหม่ไทยเจ้าค่ะ~*ไปเล่นน้ำที่ไหนกันมามั่งเอ่ย สงกรานต์ปีนี้?
ไม่ได้เล่นสงกรานต์มา 2-3 ปีได้แล้วมั้งฉัน
พอดี Eตอย มาแซะออกจากที่นอนให้ไปกะมาน
ไปรับนมย้วยที่บ้าน เพื่อไปไหว้พระที่สนามหลวง
แม่เจ้า!เกิดทำมะทำโม วันคนเยอะๆ อีน้องนู๋เอ๊ยย
กว่าจะผ่าฝูงชน ไปถึงองค์พระ ก้อเล่นสงกรานต์ไปตามระเบียบ
ก้อหนุกดีนะ(อีตอนมีหนุ่มๆ หน้าตาดีดี ย้ำ!หน้าตาดีมาปะแป้ง)
บรรยากาศก้อ สไตล์ตรอกข้าวสารเค้าล่ะ แป้ง น้ำ ฝรั่ง ขี้เมา
ที่ขาดมะได้เลยคือ "กระเทย"
มีอยู่กลุ่มนึง เดินไปไหน มานกรี๊ดตลอด กะเล่นวันเดียวเลยว่างั้น
เปงวันที่เดินเยอะมากๆ เดินจากท่าน้ำเทเวศน์ ไปหนามหลวง
เดินจากหนามหลวง ข้ามสะพานปิ่นเกล้า
กลับมาถึง อาบน้ำ และสลบไปเลย
สรุป ปีเน้ เล่นสงกรานต์วันเดียว แต่ก้อดีกว่านอนอืดอยู่หอแหละเนอะ 3월 31일 @ - - เซ็งจิต - - @ช่วงนี้มันยังไงหว่า ฝนฟ้าคะนองกระจายเหลือเกิน
ทำให้รู้สึก เหงาๆ เศร้าๆ ซ้ำเติมชีวิตกรูจิงๆ
มีคนมาชวนไปทำงาน ขายสินเชื่อ ลองดูดีม๊ะ จะขายได้ป่าวหว่า
คิดถูก คิดผิดก้อไม่รุ ที่ไม่เรียนซัมเมอร์ เซ็งโคตรเลย
แต่มีสิ่งที่รอคอยนะ รอดู แดจังกึม ที่จามาฉายใหม่ อิอิ
เกรดออกแล้วนะ เทอมนี้ ได้ตั้ง 3 A เหอๆ ขนาดมะเข้าเรียน
และก้อโดนนมย้วยกะอีเติ้ลด่าเละเลย เรื่องแสตท แหม...
แทนที่จะชมกรูที่รอดมาได้ ทั้งที่ตกมีน อุตส่าห์ได้ C ด่ากรูซะงั้น
แต่ว่า...เทอมหน้าจะตั้งใจเรียนแล้ว จิงๆ นะ เชื่อกรูเถอะ
ปีนี้เพื่อนๆ และหนุ่มๆ ในสังกัด พากันเกณฑ์ ทหารหมด
อย่าไปเป็นทหารเลยนะ ไม่ใช่ไร กรูว่าเปลืองข้าวสารกองทัพเปล่าปลี้ๆ
นี่มันช่วงเปลี่ยนแปลงใช่มะ...
เลยต้องตั้งป้อมรับหลายๆ สิ่งที่กะลังจะเปลี่ยน
ดีจัย ที่ยังมีมึงอยู่ข้างๆ รักมึงมากมาย
ด๊วบๆ
ปล.-กินข้าวคนเดียวแมร่ง เหงาจิงๆ
- กรูจะเริ่มต้นชีวิตใหม่แล้วนะ
- โชคดีนะ ขอให้เจอแต่สิ่งดีดี
- รักเหมือนเดิม แต่ทำอะไรไม่ได้แล้วววว 3월 15일 *~ ปิดเทอม ~*เหอ เหอ เหอ ไม่เห็นมีความรู้สึกว่าปิดเทอมเหมือนตอนเด็กๆ เลย
ทั้งที่น่าจะดีใจ ทำไมเหงาๆ หว่า ก้อมานมะมีรัยทำหนิ
ซัมเมอร์ก้อมะได้เรียน เพราะความงก และมะรุจะลงอะไร
แต่ภารกิจเยอะเหมือนกันแฮะ ต้องไปหาหอใหม่ด้วย
และก้อต้องกลับพัทยาซะบ้าง เด๋วแม่ตัดออกจากกองมรดก
อยากไปค่ายแล้วง่ะ เด๋วจะมาช่วยเดินกล่องนะท่านประธาน
ว่าแต่เค้าจะให้เปงป่าวมะรุ Staff เนี่ย!!
เฮ้อ!! ช่วงนี้เซ็งๆ ชะมัด เลยติดเกมส์ไปเลย เพื่อนเก่ายังตกใจ
เฮ้ย...เด๋วนี้อู๋เล่นเกมส์กะเค้าด้วยเหรอ แหม นิดหน่อยๆ
หาแฟนดีกว่าม้าง...อิอิ พูดเหมือนหาง่ายเลยนิ
หาแฟนก้อครือ การหาเหาใส่หัวนั่นเอง เอิ๊กๆ มะรุจะอัพไรและ
เด๋วกลับไปเที่ยว Pattaya Music Festival
ถ้ามีไรใหม่ๆ จามาเล่าละกาน ด๊วบๆ
มองเตสกิเออ กล่าวว่า:
"คนจะใช้อำนาจ เกินกว่าอำนาจที่มี" 2월 25일 สอบ!! อีกและสอบ สอบ สอบ
7 ตัว แม่ย้อย!! ได้แก่ stat, OB, HRM, Introduction 2 Law, Law in Everyday Life, E-commerce
สอบที่เกษตรเส็ด วันที่ 10
ต้องอ่านหนังสือต่อ เพื่อสอบ LW201, LW202, LW203
อยู่ดีไม่ว่าดีจิงๆ จะรอดมะเนี่ย!!! 2월 17일 *~มะอยากโตไปกว่านี้~*ตอนเด็กๆ เวลาเล่นกับเพื่อนแล้วทะเลาะกัน จะมีการแบ่งพรรคแบ่งพวก
เรา "โป้ง" คนนั้นแล้วนะ ถ้าเธอไปเล่นกะคนนั้น เราจะไม่เล่นกะเธออีก
โกดกันไม่ทันข้ามวัน เด๋วก้อกลับมาเล่นด้วยกันอีกและ
ความรู้สึกแบบเด็กๆ มันช่างสดใส ซื่อสัตย์กับความรู้สึกของตัวเองจิงๆ
ตอนโกด ก้อโป้งกัน พออยากเล่นกะเค้าก้อไปเล่นด้วยกัน
คนที่โป้งก้อพร้อมที่จะให้อภัยโดยไม่มีเงื่อนไข คนที่โดนโป้งก้อกล้าที่จะ
แสดงความรู้สึกของตัวเองว่าต้องการอะไร
ไม่ต้องวางฟอร์ม ไม่ต้องใช้จิตวิทยา
พอโตขึ้น สัมพันธภาพระหว่างคน ก้อพัฒนาไปตามอายุ
มีความเป็นตัวตน การวางเงื่อนไข ขีดเส้นแบ่ง ระหว่างตัวเองกับคนอื่น
จนบางครั้ง ทำให้ชีวิตไม่มีความสุขไปเปล่าๆ
Life is too short.
มีความสุขกับ"มิตรภาพ"ดีกว่าที่จะคาดหวังอะไรจากมัน
อย่าทิ้งความรู้สึกแบบเด็กๆไป จนชีวิตตึงเครียด
ดีจัยที่วันนี้ เรายังมีกันและกันเสมอ "รักมึงที่สุด" 2월 6일 กา - เสด - แฟกา - เสด - แฟ ให้อะไรมาหลายอย่าง
การหั่นผัก - ทำให้คุณเปงคนรู้จักพลิกแพลงตามสถานการณ์ เพราะผักเปงรูปแบบตามธรรมชาติ ไม่ตายตัว แต่ต้องหั่นให้น่ารับทานและได้ขนาดตามที่แม่ครัวต้องการ
ภาษิตสอนจัย "ตำพริก ทำให้คนตาบอด"
การหุงข้าว - ทำให้คุณเปงคนกล้าตัดสินใจ เพราะถ้าน้ำเยอะข้าวแฉะ น้ำน้อยข้าวมะสุก ชักช้าข้าวอืด ในขณะเดียวกันก้อต้องรู้จักแก้ปัญหาเฉพาะหน้า ข้าวมะสุก เอาไปนึ่ง ข้าวไหม้ เอาไปทำข้าว Staff สิคะพี่น้อง
ภาษิตสอนจัย "ข้าวแฉะอย่ารีบตัก"
การผัดมาม่า - เปงการฝึกพละกำลัง กล้ามเนื้อเปงอย่างดี การผัดมาม่าขนาด 40 คนรับทาน ต้องใช้กำลังมหาศาล ถึงขนาดกล้ามขึ้นกันเลยทีเดียว และได้เห็นน้ำใจจากเพื่อนๆ ที่มาช่วยผัดมาม่ากันอย่างแข็งขัน "มาม่า เพื่อมิตรภาพ"
การตอกไข่ - ทำให้รู้จักระมัดระวัง เพราะถ้าพลาดแล้วคนอื่นมาเห็น จะโดนรุมประณาม "ว้าย! อีโง่"
การหั่นไก่ หั่นปลาหมึก - ทำให้รู้จักมีความอดทน เพราะต้องหั่นให้บ๊างบาง เพื่อกำไร และกะขนาดให้ลวกแล้วไม่หดจนเกินไป ในขณะที่ สามารถหั่นได้อยู่คนเดียว ก้อหั่นไปสิคะ 5 กิโล
การล้างจาน - ต้องใช้ความรอบคอบในการแยกเศษอาหาร เพื่อมะให้ฝ่ายสถานที่ลำบาก เสี่ยงต่อการมือเปื่อย และการโดนฝอยขัดหม้อบาด
ภาษิตสอนจัย "น้ำปลามะต้องระวังมด น้ำหมดอดล้างจาน"
และอีกหลายสิ่งที่นึกมะออกแต่ต้องไปทำรายงานบัสฟินแล้ว ถึงแม้ว่าจะมีอะไรหลายอย่างเกิดขึ้น แต่ก้อมีความสุขกับสิ่งที่ทำ และกับคนที่ทำด้วยกัน
ขอบจายที่ยังอยู่ข้างกันเสมอ "รักพวกมึงมากมาย"
ปล. ฝึกไว้จะได้เปง "ครัวค่าย"
1월 16일 ○(￣﹏￣")○โอย!! สอบเส็ดไปแล้ว จะบอกว่าไม่เคยรุสึกแย่งี้มาก่อน
Law in Everyday Life อ่านแบบข้ามๆ ทำได้มั่ง ไม่ได้มั่ง
Business Finance อันนี้แบบ ออกมาจากห้องสอบทั้งๆที่ไม่รู้ ว่าทำอะไรลงไป มันยิ่งกว่าทำไม่ได้ อารมณ์ เคว้งคว้าง เดินคอตกกลับหอ
HRM เขียนอะไรไปนี่กรู ไม่ได้มีวิชาการเล้ย โม้กระจาย กลับมาถึงห้อง สลบไปตามระเบียบ แถมตื่นมาตกจัยอีก เจอเต่าทองนอนทำตาปริบๆ อยู่บนหมอน
Stat เลิกพูดกัน อันนี้มีดรอปแหงๆ
OB โอยอ่านแมร่งทุกบท ออกเจาะๆอยู่ไม่กี่บท เขียนวนไปวนมา คิดทฤษฎีเองซะงั้น แล้วกรูอ่านเพื่อ...
สอบเส็ด ไปหาชุดบายเนียร์ เดินขาลากกะคุณนาย ในที่สุดก้อได้ชุดมาสมจัยอยาก ชุดคุณนายแอบถูกและไฮโซ
วันบายเนียร์ โอย...ไม่อยากให้จบได้มะล่ะ ทีนี้จะไปแกล้งใครล่ะเนี่ย คอยดูนะ ใครไม่กลับมาเยี่ยมค่ายจะแช่งให้ ขายมะออกเลยคอยดู
แล้วก้อต้องอ่านหนังสือ สอบซ่อมรามอีก 5 ตัว เงี๊ยะแหละ อยู่ดีไม่ว่าดีนะคนเรา แต่อย่างว่า ทำไรแล้วก้อต้องรับผิดชอบชิมิ
แล้วก้อต้องซ้อมเต้นงาน บอล 4 บ.ด้วยง่ะ สงสาร ญ บี๊ คิวงานรัดตัวไปหมด หัวปั่นเปงนมปั่นและ (ไมต้องเป็น"นม"ปั่น ต้องคิดเอง เหอๆ)
แล้วก้อมีงานเลี้ยงปิด Econ - Bus Camp ด้วยง่ะ ไม่รุจะมีเวลาไปรึเปล่าเล้ย แต่ก้อไม่อยากเบี้ยวนะ คิดถึงพี่ๆ เค้าเหมือนกาน
ตามมาติดๆ ด้วยงานวันเกษตรแฟร์ 9 วัน หน้ามันกันไปล่ะพี่น้อง คราวนี้คงมะได้อัพสเปซอีกนานของแท้ ใครมีอะไรก้อโพสๆ ไว้เน้อ แล้วจะไปเมนท์ให้แน่นนอนคับผม!!
เอาเป็นว่า จบงานเกษตรแฟร์แล้วจะมาเล่าให้ฟังละกาน ขอให้คะแนนออกมางามๆ ละกันนะทุกคน สาาาธุ๊!!
งิงิงิงิ
ฝากซื้อใบดรอบ stat ด้วยน้า ขอบคุณล่วงหน้า 12월 30일 @-;-- จาสอบแว้วววใกล้สอบแล้ว คงมะได้มาอัพอีกนาน
ตั้งใจอ่านหนังสือนะทุกคน
มีสอบตั้ง 5 ตัว จะอ่านทันมั๊ยยย!!
12월 17일 *~ โลกแห่งความฝัน ~*ไปเยี่ยมค่ายมาแหละ ที่เราไปสร้างอาคารเรียนกัน
ตอนปิดเทอม 8 วันแห่งความฝัน ในความทรงจำ
ณ "โรงเรียนบ้านไทรทอง" จังหวัด เพชรบูรณ์
ไม่ได้รู้สึกว่าไปที่แปลกตาเลย พอลงจากรถ
ทุกคนคงรู้สึกเหมือนกัน ว่าได้กลับมาที่ ที่เรา
คุ้นเคย มีก้อแต่อากาศเท่านั้น ที่หนาวกว่า
มื้อแรก!! ข้าวเหนียวหน้าหมู ของท่านคิงคอง
เต้นกันมันหยด จากนั้นร้องเพลงค่าย จากหนุก
หนาน ไปจนถึงเพลงซึ้งๆ โอย...เกือบร้องไห้
แล้วก้อตั้งวงร้องเพลงกัน เสียงดังข้ามเขา
ไป 3 ลูก แต่ข้าพเจ้า ได้ร่วมวงแป๊บเดียว
เจที่รัก ชวนไปนอน พร้อมกับบ่นว่า อีอู๋!!
เพื่อนมึงไม่รับโทรสับกรู เหอ แล้วกรูผิดมะเนี่ย
เปงคืนที่หนาวเหน็บที่สุดในชีวิต ขนาดว่าใส่ถุง
เท้า แถมสวมเสื้อกันหนาว ตื่นทั้งคืนเรยย T_T
แต่ความรู้สึก "อบอุ่น" แล้วดูเหมือนทุกคน
สนิทกันมากกว่าเดิมอีก ก้อแน่ล่ะจิ ไหนจะ
ไปดูหนัง กินหมูกระทะ แล้วทักทายกันที่ม.
แถมมีเลี้ยง เกะ อีกตะหาก วันอังคารนี้ ดีใจจัง
คิดไม่ผิดเลยซักนิดเดียว ที่ไปค่าย วันนี้ยังเป็น
ผู้รับ ปีหน้าจะเป็นผู้ให้มั่งแล้วนะ จะทำให้ดีที่สุด
"กว่าจะรัก เท่าวันนี้ กว่าจะมีคนมาเข้าใจต้อง
ใช้เวลา ใช่เพียงมองตากันเมื่อไร ก่อนจะคิด
ต้องจากกัน เป็นแค่ฝันแต่ความจริงนั้นเรายัง
อยู่เคียงข้างกัน ดั่งวันวาน..."
"กรูรักพวกมึง" 12월 12일 o(◕▽ ◕ )o The MGT Trip o(◕▽ ◕ )oกลับมาแล้วจร้า!! เดอะ เอ็ม จี ที ทริป ใครที่ไม่ไปถือว่าพลาดอย่างรุนแรง
รีสอร์ทสวยมากมาย เพดานเปงเปลือกหอย เจาะเปงรูปดาว พอตื่นมาตอนเช้าๆ เห็นแดดส่องผ่านกระเบื้องขุ่นๆ สวยมาก โรแมนติกเจงๆ
เรื่องอาหารการกิน ประทับใจมาก แบบว่าอร่อยสุดๆ วันละ 4 มื้อ กินกันเข้าไปสิคะพี่น้อง น้ำเก็กฮวย น้ำลำไย หนมครก และอีกมากมาย
ทะเล สวยมาก ได้เล่นน้ำด้วยกันกะพี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ หนุกหนานๆ เอาท่านไทรมาหมกใต้ทราย เหอๆ เด๋วไปเอารูปท่านไทรน้อยมาลง
ตอนกลางคืน โรแมนติกเหลือหลาย เดินตามชายหาด วิ่งแข่งกัน เหอๆ ทำปราสาททรายด้วย อลังการสุดๆ ได้นอนดูดาว เห็นดาวตกด้วยล่ะตะเอง
จะบอกว่า ขอบจัยน้องๆ ทุกคนนะ ที่อยู่ร่วมกิจกรรมด้วยกัน แบบไม่หนีไปไหนเลย ฮากันตลอด ขอบคุณพี่ๆ ที่ทำงานอย่างเหน็ดเหนื่อย
ขอโทดทุกๆคน ที่อาจจะไม่สามารถทำอะไรๆ ให้มันสนุกกว่านี้ได้ เพราะไม่สบาย แต่ยังงัย ก้อหนุกอยู่ดีเนอะว่ามะ (เสียงหายไปเรยยย)
ขอบคุณ ท่านชายรินทร์ ที่ให้ทุน 1 บาท จนพี่สามารถปั้นให้เป็น 60 กว่าบาทได้ แล้วเสียไปในที่สุด เอิ๊กๆ ได้แล้วเลิกมานน่าเกลียด
อาจจะไม่ค่อยได้คุยกะน้องๆ หลายคน โทดทีนะ อย่างอนล่ะ พอดีมานมีหลายสิ่งหลายอย่าง และสุดท้าย(พวกเมิงที่รัก) ยินดีที่ทริปนี้ผ่านไปได้ด้วยดี เพราะเรื่องปัญญาอ่อน เราจะไม่เอามาใส่ใจ 555+
โอย! ลืมเล่าได้ไง ว่าเราไปเยี่ยมชาวการจัดการที่ศรีราชามาด้วย โอว...ของเค้าดีจิงๆ ตึกเรียนไฮโซมั่กๆ ได้เจอเพื่อนสมัยเรียนวัดระฆังด้วยแหละ เปงสโมฯ อยู่ที่ศรีราชา ไปปลูกต้นไม้กาน ปีหน้าจะได้ไปดูป่าวหว่า ว่าโตแค่ไหนแว้วว
|
|
|||||||
쪽지 보내기
RSS 피드 구독
친구에게 소개하기
Live.com에 추가
온라인 인맥에 추가
알림 서비스 등록|
|
